معرفی جشنواره


هویت بخشی به اسباب زندگی با الهام از نمادهای رضوی


نمادها و نشانه‌ها، بخشی از هویت و فرهنگ هر جامعه هستند. از راه‌های گسترش اندیشه‌ و آرمان هر ملتی، ترویج نمادهایی است که با پشتوانه فرهنگ و تاریخ آنها صورت یافته‌اند. قرن‌هاست که ذوق سرشار ایرانیان با الهام از اندیشۀ متعالی اسلام، دامنۀ وسیعی از نمادها را در قامتِ «هویت‌ بصریِ ایرانیان» پدید آورده است. نقش‌ها و نگاره‌های زیبا و دلنشینی که به تنوع اقوام و جغرافیای این سرزمینِ کهن، گسترده‌اند و هر‌کدام گوشه‌ای از داستان پرفراز و فرود این مرز و بوم را حکایت می‌کنند. نمادهایی که به ابنیه، اسباب زندگی و هر آنچه جلوه‌ای از آن است، هویت می‌بخشند و با بیانی لطیف، ویژگی‌های فرهنگ و هنر ایرانی‌اسلامی را به نمایش می‌گذارند.
بخش قابل توجهی از این عناصر نمادین، در پیوند معنوی ایرانیان با اماکن مقدس تجلی یافته است و در این میان حرم مطهر حضرت رضاعلیه‌السلام یکی از بزرگترین گنجینه‌های هنر ایرانی‌اسلامی است. این منبع الهام‌بخش، زمینه‌ای ارزشمند برای گسترش نمادها و نشانه‌هایی است که می‌توانند به محیط زندگی هویت دهند؛ چشم‌ها را روشنی بخشند و دل‌ها را بیش از پیش به محبت اهل‌بیت‌علیهم‌السلام نزدیک کنند.
«جشنواره هنر رضوان» تلاشی است برای آشنایی بیشتر هنرمندان با نقوش، نگاره‌ها و نمادهای موجود در تزئینات حرم مطهر رضوی و کاربردی‌‌کردن آنها در هویت‌بخشی به اسباب و محصولات کاربردی زندگی. سابقۀ چندساله مطالعات متنوع در بازار سوغات زائران و شناخت مسائل آن و ضرورت حمایت از کالاهای ایرانی در این بازار گسترده «مؤسسۀ آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی» را بر آن داشت تا در راستای وظایف ذاتی خود در محور خدمت‌رسانی به زائران، طرح‌ریزی این جشنواره را در دستور کار قرار دهد.
کیفیت‌بخشی به نما و جلوه‌های بصری محصولات ساخت وطن، یکی از مسائل مهم در پیش‌برد فروش و هویت‌یابی این محصولات در رقابت با کیفیت ظاهری محصولات خارجی است و از آنجا که فاصله بخش بزرگی از بازار با توانمندی‌های جامعه هنری قابل توجه است، تقویت اتصال و ارتباط میان جامعه طراحان و تولیدکنندگان، اقدامی زیرساختی محسوب می‌شود. جشنواره هنر رضوان، رویدادی ‌کاربردی برای شناسایی ظرفیت جامعۀ طراحان و معرفی آن به مدیران، سیاست‌گذاران، تولیدکنندگان، بازاریان و عموم مردم است. این جشنواره از دریچۀ اقتصاد فرهنگ با تبیین موضوعی مشخص و ابزارهای تعریف‌شده، به دنبال ایجاد تجربه‌ای ارزشمند و حرفه‌ای برای جامعۀ هنری و افزایش سواد بصری و ایجاد حس نیاز در جامعۀ تولیدی است.
در سال اول برگزاری، سیاست محدودسازی برای تمرکز بر شکل‌دهی گفتمان و اثربخش‌کردن جشنواره، موجب شده است که موضوعات طراحی محدود شود و فعلاً با پرهیز از ورود به طراحی ساختار محصولات، صرفاً طراحی ظاهر اشیاء مد نظر قرار گیرد؛ لذا شرکت‌کنندگان در این جشنواره می‌بایست بر اساس منابع تصویری و نوشتاری منتشرشده از سوی دبیرخانه، آرایه‌هایی را طراحی کنند که زینت‌بخش اسباب زندگی ذکرشده در فراخوان باشد.